Tam, gdzie „śnieg nie plami skrzydeł anielskich” – duchowa Syberia Słowackiego
Article Sidebar
Main Article Content
Abstrakt
Artykuł poświęcony jest duchowej ewolucji Juliusza Słowackiego, która znalazła swój wyraz w poemacie Anhelli. Utwór ten, inspirowany podróżą poety na Wschód, stanowi nie tylko metaforyczną wizję Syberii jako przestrzeni zawieszonej między życiem a śmiercią, lecz przede wszystkim zapis duchowej przemiany artysty, który – odnajdując swoje wewnętrzne oblicze Chrystusa – zbliża się do Boga poprzez porzucenie doczesności, medytację i pobyt w klasztorze Betcheszban. Analizie poddano kluczowe momenty duchowego oczyszczenia wieszcza, takie jak modlitwa przy Grobie Pańskim czy spowiedź wielkanocna. W tym świetle możliwe staje się odczytanie Anhellego jako poematu, w którym poezja stająca się wewnętrzną wizją natchnioną Duchem pochłania rzeczywistość. Uwagę poświęcono także zagadnieniom dotyczącym malarskości poezji Słowackiego oraz jego obrazowaniu - silnie nasyconemu kolorem.
Article Details
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowe.
Wydawca „Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia de Arte et Educatione” jest upoważniony do korzystania oraz do rozpowszechniana wszystkich opublikowanych w czasopiśmie materiałów na podstawie umowy licencji niewyłącznej nieograniczonej w czasie - zawartej uprzednio na czas nieoznaczony każdorazowo z autorem/ką konkretnego utworu na określonych w tamtejszej umowie polach eksploatacji.