„Oko, którym widzę, jest tym samym okiem, które widzi mnie”. Rozmowa z Danutą Waberską

Main Article Content

Adam Organisty

Abstrakt

Tekst powstał w oparciu o rozmowę z Danutą Waberską (ur. 1943), uznaną malarką w trzeciej ćwierci XX wieku, która pod wpływem doświadczeń religijnych zrezygnowała z publicznego życia artystycznego i od roku 1985 koncentrowała się na realizacji prac sakralnych bądź metafizycznych. Dialog przypomina podstawowe wydarzenia biograficzne, wskazuje na jej inspiracje oraz spotkania z ważnymi dla niej duchownymi i twórcami (m.in. Marian Bogusz) w Poznaniu, gdzie mieszkała do roku 2011. Wśród zagadnień dotyczących sztuki religijnej, pojawiają się próby odpowiedzi na pytanie o możliwość przedstawiania Boga, także w kontekście biblijnego zakazu (Wj 20, 3–7), o zasadność malarstwa figuralnego, wzory wizerunków Jezusa (Chusta z Manopello, Całun Turyński), słuszność kultu obrazów. Osobno omawiana jest tradycja żydowska. Autorka zastanawia się ponadto nad drogami wspólnymi dla medytacji chrześcijańskiej w duchu ignacjańskim i kontemplacji buddyjskiej. Refleksji poddana jest kondycja współczesnego artysty, konieczność jego wykształcenia, kwestia anonimowości. Wreszcie analizie poddano współczesną sztukę sakralną i zjawisko kiczu. Ponieważ rozmowa odnosi się do wielu doświadczeń malarki, na końcu pojawiają się medytacja nad tajemnicą śmierci, a także pytania o istnienie piekła, czyśćca i nieba.

Article Details

Jak cytować
Organisty, A. (2025). „Oko, którym widzę, jest tym samym okiem, które widzi mnie”. Rozmowa z Danutą Waberską. Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia De Arte Et Educatione, 20(434), 89–116. https://doi.org/10.24917/20813325.20.6
Dział
Artykuły