„Oko, którym widzę, jest tym samym okiem, które widzi mnie”. Rozmowa z Danutą Waberską
Main Article Content
Abstrakt
Tekst powstał w oparciu o rozmowę z Danutą Waberską (ur. 1943), uznaną malarką w trzeciej ćwierci XX wieku, która pod wpływem doświadczeń religijnych zrezygnowała z publicznego życia artystycznego i od roku 1985 koncentrowała się na realizacji prac sakralnych bądź metafizycznych. Dialog przypomina podstawowe wydarzenia biograficzne, wskazuje na jej inspiracje oraz spotkania z ważnymi dla niej duchownymi i twórcami (m.in. Marian Bogusz) w Poznaniu, gdzie mieszkała do roku 2011. Wśród zagadnień dotyczących sztuki religijnej, pojawiają się próby odpowiedzi na pytanie o możliwość przedstawiania Boga, także w kontekście biblijnego zakazu (Wj 20, 3–7), o zasadność malarstwa figuralnego, wzory wizerunków Jezusa (Chusta z Manopello, Całun Turyński), słuszność kultu obrazów. Osobno omawiana jest tradycja żydowska. Autorka zastanawia się ponadto nad drogami wspólnymi dla medytacji chrześcijańskiej w duchu ignacjańskim i kontemplacji buddyjskiej. Refleksji poddana jest kondycja współczesnego artysty, konieczność jego wykształcenia, kwestia anonimowości. Wreszcie analizie poddano współczesną sztukę sakralną i zjawisko kiczu. Ponieważ rozmowa odnosi się do wielu doświadczeń malarki, na końcu pojawiają się medytacja nad tajemnicą śmierci, a także pytania o istnienie piekła, czyśćca i nieba.
Article Details

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowe.
Wydawca „Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia de Arte et Educatione” jest upoważniony do korzystania oraz do rozpowszechniana wszystkich opublikowanych w czasopiśmie materiałów na podstawie umowy licencji niewyłącznej nieograniczonej w czasie - zawartej uprzednio na czas nieoznaczony każdorazowo z autorem/ką konkretnego utworu na określonych w tamtejszej umowie polach eksploatacji.